My life is color: marzenia

Czemu wiele osób nie chce mówić swoich marzeń? Czy oni boją się, że ludzie będą się wyśmiewać/nie zaakceptują ich marzenia? Według mnie na tym to wszystko polega. Ja jakoś nie sądzę, że to jest powód do wstydu. Jeszcze do niedawna moja lista marzeń była długa. Zawsze marzyłam, aby być w programie "The Voice of Poland", być na koncercie mojego ulubionego zespołu - Enej, mieć ich autografy, zdjęcia z nimi i porozmawiać z nimi chwilę. Spotkać Tomsona z Afromentalu?
Proszę bardzo. Ot tak... Jak pstryknięciem palca spełniły się moje marzenia. Wszystkie w 2013 roku.
Byłam w programie "The Voice of Poland". Nie, nie byłam uczestniczką tylko moja koleżanka Maja Szymanowska (znana z "Bitwy na głosy" z grupy Libera), która niestety nie przeszła dalej, ponieważ p. Edyta Górniak się nie odwróciła. Za to były też "+" tego. Poznałam niesamowitych ludzi min. (pewnie większości znany tancerz) Sebastiana Kowalczyka, jego koleżankę Patrycję Kowalik i innych. Dzięki temu nawet przybiłam 5 z Tomsonem z Afromentalu, a Baron powiedział nam (dziewczynom) "Cześć".
W wrześniu poszłam na koncert swojego ulubionego zespołu czyli Enej. Na koncercie było mega. Oglądałam koncert z powietrza (No prawie dosłownie mówię. Stałam trochę z tyłu przy jakiś barierkach, więc się na nich podciągałam i wtedy coś widziałam). Przez następny dzień miałam zdarte gardło, ale to się nie równa z emocjami jakie tam były. Po koncercie poszłam, żeby zrobić sobie zrobić z nimi zdjęcie i wziąć autografy (brałam od każdego po 3, bo 1 dla mnie, 1 dla mojej siostry, 1 dla przyjaciółki).
Dobrze... Dłużej się już nie rozpisuję... Teraz przyszedł czas na moje marzenia, które jak do tej pory się jeszcze nie spełniły.
A czy jakieś twoje marzenie się spełniło? Masz jakieś marzenie? Jakie? Odpowiedz napisz oczywiście w komentarzu :-)